Sunday, February 15, 2015

Pembaziran hari

Wassup guys. Lama aku tak melempiaskan nafsu bercerita kat sini.

Hari ni aku pergi KPP02 untuk lesen D. Dahla diarrhea arini. Sebelum pergi, dah berkali² aku melabur. Urk! Kat sana pun menyahtinja berkali².

Kelas patutnya pukul 9am, habis dalam pukul 2pm lebih la. Tapinya, pukul 9 lebih aku baru sampai. Tunggu situ sambil ushar bebudak kat situ sampaila pukul 11am. Hah. Bayangkan aku men tua kan wajah aku 2jam tanpa apa² kat situ. Urgh!!

Yang paling cibai, phone aku ni tah ape masalah ntah. Byk kali dah time cikgu aku kol, dia vibrate pun tak, bunyi pun tak. Dahtu, aku tengok fon, tetiba ada 3 missed call yg ntah bila aku tak perasan berpakej dgn mesej, cikgu dah marah² cakap aku ni susah angkat kol. Arghh!!

Pastu masa sebelum jam 11am tu pun sama, padahal aku dah alert, mmg aku pegang je fon tu takut perkara yg sama berulang. Sanggup aku tahan nafsu ushar bebudak yg practical kat situ dan mengadap fon sampai tinggal berapa percent je bateri untuk tahan sampai petang. Tetiba, aku tak pandang fon tak sampai 5 minit pun. Tengok² fon ada 2 missed call. Sheyt. Dari cikgu. Aku callback dia, mcm yg aku agak, dia membebel marah. Arghh!! Dia suh gi jumpa dia kat canteen. Dah jumpa tu, sempat lagi aku kena bebel jap depan khalayak umum tu. Demmm!!

Pastu baru la practical nek keter untuk 15 minit je. 15 minit je kay. De hell??
Pastu waktu rehat lagi. Dari pukul 11 setengah sampai la pukul 1pm. Aku macam, oh gosh, what am i doing today?? Sementara tunggu tu, aku dah rasa muak meluat dah tengok bebudak tu practical duk terskema² nek motor, duk terskema² bawak keter. Aku pun gi lepak kat surau. Main subway surfers sambil mata rasa cam nak tertutup rapi je. Atas dasar risau tertidur atau termeninggal, aku pun duduk. Pukul 12 setengah baru aku gi mencemarkan mata semula. Oh duniaaa~~

Pastu dah pukul 1pm baru cikgu kol. Kali ni hebakk sangat, baru vibrate aku dah angkat. (Takde pulak cikgu tu nak puji aku sebab berjaya angkat dengan pantas seperti ninja hattori kun). Pukul 1pm baru la aku practical dengan cikgu aku tu.

Aku memula, terpaksa la wat wat bangang cam tak tahu pun nak bawak keter, tak tahu cemana nak masuk gear suma. Cikgu tu ada tanya, aku cakap aku tak tahu apa. Aku pun buat² la bangang konon cam setiap kali nak masuk gear tu aku pandang tombol gear yg hodoh tu.

Tapi cikgu tu banyak kali tanya, "awak ni macam pandai je bawak". Dan aku tersengih macam ketam yg mengajar anaknya berjalan lurus. Sebabnya aku memang tahu bawak keter. Cuma dah lama tak bawak. Tapi manual. Lagi la aku reti. Okay, jujur, aku x reti bawak auto. Lantakla korang nak cakap aku kuno ke apa, tapi aku mang tak reti kay. Aku bangang kalau bawak auto, sebab aku tak biasa tak tekan clutch. Masa brek la paling bahaya. So cukup la 2 kali aku nek hilux auto. Aku give up. Keter pulak, punya la lama aku tak bawak. Rasanya sepanjang aku study kat kskbjb tu aku tak bawak keter. So dah agak betap ubi la kan.

Pastu tak sampai 10minit practical kat litar. Cikgu cakap aku dah boleh bawak kat jalan raya. Sebab dia cakap aku macam reti je. Okay kat jalan tu neves jugakla untuk aku yang dah lama tak bawak. Tambah plak dulu bawak jalan kampung je, stakat gi solat jumaat, gi pasar. Tu pun abang aku yg teman biasanya. Tapi syukur la tadi bawak kat jalan tempat yang memang aku belajar keter lepas abis spm ngan abang aku dulu. Tapi yang bosannya, aku bawak tak sampai 60km/hr ok. Bila lebih sikit mesti cikgu cakap, slow sikit, kalut nak mana. Bayangkan la, lagi slow dari kelajuan penyapu terbang Emma Watson. Dan biasala, tiap kali tu kena betul² skema, nak potong tak leh, kene benti tiap kali simpang even takda kenderaan mahupun hidupan bumi yang melintas. Siap tarik handbrake bagai. Lepas sejam bawak kat jalan raya, bawak balik litar dan praktis la naik bukit pulak. Nasib aku berjaya dua² kali tu. Cuma masa nak rem minyak bagi stabil tu aku bengap sikit lah sebab jadi kalut bila orang kat sebelah bebel² sambil kne jadi skema ikut satu satu step.

Dah. Kiranya total aku praktical cuma sejam lebih. Yang lagi 4 jam tu kira abaikan dengan camtu je. Baguslah jugak. Malas aku lelama. Padahal bangang lagi sebenarnya. So setel dah.

Yang sebenarnya aku tengah berduka lara ni. Tapi hidup kena kuat. Gong Xi Fa Chai.. adiossss

No comments:

Post a Comment